انقدر عاجز که جز سکوت چیزی نمیشود گفت
سکوت من پر است از حرفهایی که عاجز از گفته شدن اند....
و گاهی آدم ها را میشود خوب شناخت
همانجایی که باید باشند و تکیه گاهت باشند
همانجا نیستند
و نیستند
و نخواهندبود
و فراموش میشوند
چونان ابری که با وزدن بادی غیب میشود.
برچسب:
نویسنده: مهران صفری